Dobrze uprawiona odwdzięcza się wysokim plonem a szerokie możliwości wykorzystania, praktycznie całej części nadziemnej, w przemyśle paszowym, spożywczym i energetycznym z roku na rok powiększa liczbę zwolenników wprowadzających do płodozmianu tę roślinę.

Ze zbiorem kukurydzy na kiszonkę nie należy się zbytnio spieszyć. Najlepszą kiszonkę z całych roślin uzyskuje się przy wysokim plonie suchej masy (zawartości suchej masy w przedziale 30-32 % a ziarno jest w fazie woskowej dojrzałości), i jednocześnie dużym udziałem kolb. Wysokość koszenia wpływa na zwiększenie udziału kolb w surowcu na kiszonkę, ale jednocześnie powoduje utrudnia w następującej po zbiorze uprawie gleby.

Rozdrobnienie pozostałych resztek
Po zbiorze kukurydzy na ziarno lub CCM na polu, oprócz wysokiego ścierniska (30-40 cm), pozostaje ogromna masa resztek pożniwnych – łodyg z liśćmi, liści okrywowych i rdzeni kolb, które najlepiej jest rozdrobnić podczas zbioru. Do tego celu służą produkowane specjalne adaptery do obrywania kolb kukurydzy, wyposażone w rozdrabniacze łodyg i liści, umieszczone pod spodem adaptera w pobliżu zespołów obrywających kolby. Mogą to być rozdrabniacze bijakowe o poziomej osi obrotu lub nożowe o pionowej osi obrotu. W adapterach produkowanych przez firmę Geringhoff zastosowano konstrukcję zespołu rozdrabniającego słomę. Zespół noży tarczowych współpracujących z walcem zbudowanym z pierścieniowych segmentów rozdrabniających liście i łodygi, umieszczono poniżej walców wciągających łodygi. Ta konstrukcja pozwala na rozdrobnienie słomy w sposób ciągły i równomierne rozrzucenie na lewo i prawo. Podstawową ich zaletą jest rozdrobnienie słomy przed przygnieceniem jej przez kombajn.
Do rozdrabniania pozostałych po omłocie kukurydzy resztek pożniwnych można zastosować kosiarkę bijakową tylną, wyposażona w klapę wyrzutową – KBK zapewniającą równomierne rozrzucenie rozdrobnionej masy, produkowaną przez firmę SaMASZ.
Kosiarki serii KBK o szerokościach roboczych 1,80, 2,00 m i 2,50 m zostały zaprojektowane w szczególności z myślą o rolnictwie i znajdują zastosowanie przy mulczowaniu ścierniska kukurydzy, zbóż oraz innych upraw. Szczególnego znaczenia nabiera, w ostatnich latach, mulczowanie rżyska kukurydzy, jako skutecznego sposobu zwalczania omacnicy prosowianki, coraz bardziej zagrażającej kukurydzianym plantacjom. Zmulczowanie rżyska kukurydzy przyspiesza rozkład i niszczy znaczną liczbę gąsienic omacnicy prosowianki oraz dużą część zarodników grzybów chorobotwórczych w rżyskach.

Uprawa pożniwna
Do uprawy gleby po kukurydzy możemy zastosować agregaty ścierniskowe, czyli połączenie narzędzia spulchniającego z wałem strunowym lub rurowym. Elementy spulchniające w tej maszynie powodują płytkie spulchnienie ścierniska i wymieszanie resztek pożniwnych z glebą natomiast wały wyrównują powierzchnię pola. Płytka uprawa przyspiesza kiełkowanie nasion chwastów i proces mineralizacji wymieszanych z glebą resztek. Do wymieszania pozostałej po żniwach masy bardzo dobry jest agregat podorywkowy, którego konstrukcja oparta głównie na sztywnych zębach z gęsiostópkami oddalonych od siebie 25 – 45 cm, w zależności od szerokości gęsiostópki. Zaletą tego agregatu poza rozstawem zębów jest duży prześwit między ramą a powierzchnią gleby (ok. 70 cm), co zapobiega zapychaniu się podczas pracy na polach z dużą ilością resztek pożniwnych.
Bardzo dobrze spełniają zadanie w tych pracach agregaty, których elementem spulchniającym jest brona talerzowa. Talerze są osadzone na wale i ukośnie ustawione do kierunku jazdy a jednocześnie można regulować ich kąt ustawienia. Poprzez zmniejszenie kąta ustawienia talerzy do kierunku jazdy osiągamy intensywniejsze kruszenie grud, natomiast zwiększenie kąta daje lepsze wymieszanie z glebą dużej ilości masy organicznej.
Przeciwwskazaniem zastosowania agregatów z broną talerzową do uprawy pola jest silne jego zachwaszczenie perzem. Odchodzi się już od tradycyjnej uprawy pożniwnej z pługiem podorywkowym, ponieważ zabieg jest najczęściej wykonany zbyt głęboko, resztki pożniwne są słabo wymieszane z glebą a konieczne do wykonania zabiegi po podorywce powodują przesuszenie gleby i zwiększają energochłonność.
Stosowane obecnie systemy uprawek pożniwnych pozwalają skrócić czas wykonania zabiegu i dotrzymać optymalnych terminów agrotechnicznych, co ma szczególne znaczenie w gospodarstwach wielkoobszarowych, a także zmniejszyć koszty na przygotowanie pola pod uprawy następcze. Przeprowadzone obserwacje i badania wykazują, że uprawa bezorkowa jest tańsza, natomiast plony osiąga się podobne do tych uzyskanych w technologiach uprawy z pełną agrotechniką.
Zasiew ozimin po kukurydzy możemy przeprowadzić tylko wtedy, gdy zbierzemy ją odpowiednio wcześnie i zdążymy uporać się z uprawami pożniwnymi lub dokonać zasiewu w mulcz bez wstępnych upraw.

Zalety uproszczeń
Głównymi zaletami systemów uproszczonej uprawy roli są:
• Oszczędność czasu i zmniejszenie nakładów na zabiegi uprawowe
• Przyspiesza kiełkowanie chwastów, bo są w wierzchniej warstwie
• Polepszenie struktury w uprawnej warstwie gleby
• Zmniejszenie parowania wody z gleby i lepsza mineralizacja wymieszanej z glebą substancji organicznej
• Szybsza degradacja pestycydów w wierzchniej warstwie za sprawą mikroorganizmów znajdujących się w tej warstwie
• Mniejsze zanieczyszczenie powietrza spalinami i dwutlenkiem węgla