Głównym motorem umocnienia cen rzepaku jest spodziewany wzrost popytu generowany przez przemysł produkcji biodiesla. Od stycznia do czerwca br. spodziewany jest bowiem istotny wzrost przerobu rzepaku w UE wobec analogicznego okresu poprzedniego roku. Rynek rzepaku wydaje się jednak opierać bardziej spadkowym trendom dla soi. W styczniu ceny oleistych pod przewodnictwem soi i jej produktów doświadczyły korekty cen. Ciężar rekordowych zbiorów soi w USA oraz zbliżającej się wielkiej podaży soi z Ameryki Południowej (bieżące prognozy dla Argentyny i Brazylii są nadzwyczaj optymistyczne) dławił i dalej dławi jej wartość. Minorowe nastroje wzmocniły czynniki zewnętrzne jak zahamowanie wzrostów na rynkach kapitałowych przy wzroście wartości dolara amerykańskiego wobec Euro. W ostatnim tygodniu rosło napięcie polityczne między USA a Chinami oraz obawa, że ten główny odbiorca amerykańskiej soi może wstrzymać zakupy raczej wcześniej niż później. Dalej jednak Państwo Środka kontynuowało te zakupy. Z drugiej strony rekordowe zbiory w USA z 2009 roku topnieją szybko dzięki przerobowi krajowemu oraz eksportowi. W Europie zatory lodowe, zwłaszcza w Niemczech, wpłynęły na umacnianie cen rzepaku na rynku rzeczywistym, natomiast większość śrut potaniała.

Zródło: FAPA